Bambu Uygulaması | QinGe

Bamboo nem ile mücadelede ilk savunma hattı, malzeme seçimidir. Fabrikamız, beş yaşından büyük bambu kullanmayı tercih eder. Bu aşamada bambunun lif yoğunluğu zirveye ulaşır ve iç boru yapısı, bir kılcal damar ağı gibi sıkı sıkıya paketlenir; bu da su buharı nüfuzunu doğal olarak engeller. Ancak doğal bambu hâlâ nişasta ve şeker içerir; bu maddeler küfün yerleşmesini kolaylaştırır. Bir defasında satış sonrası hizmet için nemli bir bölgeye gittiğimde, belirli bir ev sahibinin sıradan bambu zemininde küf lekesi oluştuğunu gözlemledim. Zemini açtığımızda arka yüzünün tamamen bir mantar cenneti haline geldiğini gördük. Bunun nedeni, bambunun içindeki besin maddelerinin küf için üreme ortamı oluşturmasıdır. Dolayısıyla ham maddeler, şekeri tamamen parçalamak ve küfün yaşam koşullarını kökten kesmek amacıyla derin buharla işlem görmelidir. Bu ön işlem, bambu için bir "duyarlılık azaltma tedavisi" gibidir ve böylece sonraki nem geçirmezlik işlemi daha verimli hale gelir.

Yüksek sıcaklıkta karbonizasyon işlemi, nemden korunaklı bambu zemin kaplamasının ruhudur. Bambu dilimlerini özel olarak tasarlanmış bir karbonizasyon fırınına yerleştirir ve 165–185 °C’lik buhar ortamında sürekli olarak 48 saat boyunca pişiririz. Bu süreçte bambu liflerindeki hidrofilik hidroksil grupları yoğun şekilde parçalanır ve bambunun su emme oranı, işlemden önceki değerinin üçte birine kadar düşürülür. Bir zamanlar ustamla bir karşılaştırmalı deney yapmaya gittiğimi hatırlıyorum. Karbonize bambu dilimleri ile sıradan bambu dilimleri aynı anda suya batırıldığında, 72 saat sonra sıradan bambu dilimlerinin ağırlık kazanım oranı %18’e ulaşırken, karbonize bambu dilimlerinin yalnızca %7 arttığını gözlemledik. Daha da iyi olanı, yüksek sıcaklığın bambunun rengini sabit bir kahverengiye dönüştürmesidir. Bu renk değişimi boyama işlemiyle değil, bambu şekerinin koklaşmasından kaynaklanan doğal bir renktir; böylece kimyasal boyar maddelerin kullanımı nedeniyle ortaya çıkabilecek çevresel riskler önlenmiş olur. Bu işlem sonrasında bambu, dövülmüş çelik gibi daha kararlı bir yapıya sahip olur.

Yapıştırıcı, zemin kaplamasının çevre ve nem direncinin anahtarıdır. Soya unundan elde edilen ve sentetik yapıştırıcılara kıyasla %30 daha pahalı olan modifiye soya protein yapıştırıcısı kullanmaya ısrar ediyoruz. Ancak bu yapıştırıcı sertleştikten sonra hidrofobik bir koruyucu tabaka oluşturur. Geçen yıl yağmurlu mevsimde bu tür zemin kaplaması kullanan anaokullarını ziyaret ettik ve nem oranının yarım ay boyunca %85’in üzerinde olduğu durumlarda bile zemin eklem yerlerinin kuru kaldığını gözlemledik. Buna karşılık bazı ucuz üre formaldehit yapıştırıcılar, neme maruz kaldıklarında hidroliz olur ve formaldehit salınımı yapar; bu da "nem+kirlilik" ikilisi şeklinde çift yönlü bir zarara neden olur. Yapıştırıcının sertleşmesi için uygun sıcaklık ve nem gereklidir. Döşemeye başlamadan önce malzemenin inşaat sahasında 48 saat bekletilmesini öneriyoruz; böylece malzeme yerel ortamla tam olarak bütünleşebilir. Bu "uyum süresi", yapışma dayanımını yaklaşık %20 artırabilir.

Zemin kilitleme sistemi, bir binanın deprem dirençli yapısı gibi hassas hesaplamalar gerektirir. Dört kenarlı büyük kilit tokası, geleneksel kilitlere kıyasla diş alanı oranını %40 artıran 45 derecelik açılı kama ve yuva bağlantısı kullanır. Bu tasarım, döşeme sırasında tıklama sesini daha kararlı hale getirmenin yanı sıra eklem bölgelerinde mikro kemer şeklinde nem geçirmez bir set oluşturur. Laboratuvar verileri, nem oranının aniden yükseldiği durumlarda bu kilit sisteminin metre başına 1,2 milimetrelik genişleme gerilimine etkili şekilde direnebildiğini göstermektedir. Bir zamanlar özellikle nemli bir zemin katında yaşayan bir müşteri, üç yıl boyunca kalın kilit tokalı döşememizi kullandı ve hiçbir kemerleşme gözlemlenmedi. Döşeme sırasında 8–12 mm’lik genleşme derzleri bırakılması gerektiğini unutmamak gerekir. Bu boşluk bir inşaat kusuru değil, zeminin nefes alabilmesi için gerekli bir alandır; tıpkı bir bahçıvanın ağaçların büyümesi için onlara alan bırakan bilgeliği gibi.