การประยุกต์ใช้ไม้ไผ่ | ฉินเก่อ

ไม้ไผ่ การเลือกวัสดุคือแนวป้องกันขั้นแรกต่อความชื้น โรงงานของเราให้ความสำคัญกับการใช้ไม้ไผ่ที่มีอายุมากกว่าห้าปี เพราะในช่วงเวลานี้ ความหนาแน่นของเส้นใยไม้ไผ่จะสูงสุด และโครงสร้างท่อภายในจะแน่นหนาคล้ายเครือข่ายหลอดเลือดฝอย ซึ่งสามารถกันการแทรกซึมของไอความชื้นได้ตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม ไม้ไผ่ธรรมชาติยังคงมีแป้งและน้ำตาลซึ่งดึงดูดเชื้อราให้มาเจริญเติบโตได้ง่าย ครั้งหนึ่งขณะที่ผมไปให้บริการหลังการขายในพื้นที่ที่มีความชื้นสูง ผมพบว่าพื้นไม้ไผ่ธรรมดาในบ้านของลูกค้ารายหนึ่งถูกปกคลุมด้วยจุดเชื้อรา เมื่อเปิดพื้นขึ้นมาดู ด้านหลังกลับกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์เชื้อราอย่างแท้จริง สาเหตุที่เกิดขึ้นก็เพราะสารอาหารภายในไม้ไผ่ทำหน้าที่เป็นแหล่งเลี้ยงเชื้อรา ดังนั้น วัตถุดิบจึงจำเป็นต้องผ่านกระบวนการนึ่งลึกเพื่อสลายโมเลกุลน้ำตาลให้หมดสิ้น และตัดเงื่อนไขการดำรงชีวิตของเชื้อราตั้งแต่ต้น กระบวนการเตรียมเบื้องต้นนี้จึงเทียบได้กับการ "ลดความไว" ต่อไม้ไผ่ ซึ่งจะทำให้กระบวนการกันความชื้นในขั้นตอนถัดไปมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

กระบวนการคาร์บอไนเซชันที่อุณหภูมิสูงคือหัวใจสำคัญของพื้นไม้ไผ่กันความชื้น พวกเราใส่แผ่นไม้ไผ่ลงในเตาคาร์บอไนเซชันที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ แล้วอบต่อเนื่องเป็นเวลา 48 ชั่วโมงภายใต้สภาพแวดล้อมไอน้ำที่มีอุณหภูมิ 165–185 องศาเซลเซียส ระหว่างกระบวนการนี้ หมู่ไฮดรอกซิลที่ดูดซับความชื้นในเส้นใยไม้ไผ่จะสลายตัวอย่างกว้างขวาง ทำให้อัตราการดูดซับน้ำของไม้ไผ่ลดลงเหลือเพียงหนึ่งในสามของค่าเดิมก่อนผ่านการบำบัด ฉันยังจำได้ดีว่าครั้งหนึ่งเคยไปร่วมทดลองเปรียบเทียบกับอาจารย์ของฉัน เมื่อแผ่นไม้ไผ่ที่ผ่านการคาร์บอไนเซชันกับแผ่นไม้ไผ่ธรรมดาถูกแช่ในน้ำพร้อมกันเป็นเวลา 72 ชั่วโมง อัตราการเพิ่มน้ำหนักของแผ่นไม้ไผ่ธรรมดาสูงถึง 18% ขณะที่แผ่นไม้ไผ่ที่ผ่านการคาร์บอไนเซชันเพิ่มน้ำหนักเพียง 7% เท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น อุณหภูมิสูงยังทำให้สีของไม้ไผ่เปลี่ยนเป็นสีกาแฟที่สม่ำเสมอ ซึ่งการเปลี่ยนสีนี้ไม่ได้เกิดจากการย้อมสี แต่เกิดจากสีธรรมชาติที่เกิดจากการกลั่นตัวของน้ำตาลในไม้ไผ่ จึงหลีกเลี่ยงอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมที่อาจเกิดจากการใช้สารเคมีสำหรับย้อมสี หลังผ่านกระบวนการนี้ ไม้ไผ่ก็กลายเป็นเหมือนเหล็กที่ผ่านการตีขึ้นรูป มีโครงสร้างที่มั่นคงยิ่งขึ้น

กาวคือปัจจัยสำคัญที่ทำให้พื้นผิวทนต่อสิ่งแวดล้อมและไม่ซึมผ่านความชื้น เราใช้กาวโปรตีนถั่วเหลืองแบบดัดแปลง ซึ่งสกัดจากกากถั่วเหลือง โดยมีต้นทุนสูงกว่ากาวสังเคราะห์ถึงร้อยละสามสิบ อย่างไรก็ตาม หลังการแข็งตัว กาวชนิดนี้สามารถสร้างชั้นป้องกันที่กันน้ำได้ เมื่อปีที่ผ่านมาในช่วงฤดูฝน เราได้ไปเยี่ยมชมโรงเรียนอนุบาลที่ติดตั้งพื้นผิวชนิดนี้ และพบว่าแม้ระดับความชื้นจะสูงเกินร้อยละแปดสิบห้าเป็นเวลาครึ่งเดือน พื้นผิวบริเวณรอยต่อก็ยังคงแห้งสนิท ตรงข้ามกับกาวยูเรียฟอร์มาลดีไฮด์ราคาถูกบางชนิด ซึ่งเมื่อสัมผัสกับความชื้นจะเกิดปฏิกิริยาไฮโดรไลซิสและปล่อยฟอร์มาลดีไฮด์ออกมา ส่งผลให้เกิดผลกระทบสองด้านพร้อมกันคือ “ความชื้น + มลพิษ” ทั้งนี้ ควรทราบว่ากระบวนการแข็งตัวของกาวจำเป็นต้องอาศัยอุณหภูมิและระดับความชื้นที่เหมาะสม เราขอแนะนำให้นำพื้นผิวไปวางไว้ ณ สถานที่ก่อสร้างเป็นเวลาอย่างน้อยสี่สิบแปดชั่วโมงก่อนการติดตั้ง เพื่อให้วัสดุปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมท้องถิ่นอย่างเต็มที่ ระยะเวลา “ปรับตัว” ดังกล่าวสามารถเพิ่มความแข็งแรงของการยึดเกาะได้ประมาณร้อยละยี่สิบ

ระบบล็อกพื้น คล้ายกับโครงสร้างต้านแผ่นดินไหวของอาคาร จำเป็นต้องใช้การคำนวณอย่างแม่นยำ หัวล็อกขนาดใหญ่สี่ด้านของเราใช้ข้อต่อแบบมอร์ทิสและเทน่อนที่เอียงทำมุม 45 องศา ซึ่งเพิ่มพื้นที่สัมผัสระหว่างชิ้นส่วนได้ถึงร้อยละ 40 เมื่อเทียบกับระบบล็อกแบบดั้งเดิม การออกแบบนี้ไม่เพียงแต่ทำให้เสียงกระทบขณะปูพื้นฟังดูมั่นคงยิ่งขึ้น แต่ยังสร้างแนวป้องกันความชื้นแบบโค้งเล็กๆ บริเวณรอยต่ออีกด้วย ข้อมูลจากห้องปฏิบัติการระบุว่า เมื่อความชื้นเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน ระบบล็อกนี้สามารถต้านแรงขยายตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพถึง 1.2 มิลลิเมตรต่อความยาว 1 เมตร ครั้งหนึ่งเคยมีผู้อาศัยชั้นล่างที่มีปัญหาความชื้นมากเป็นพิเศษ ใช้พื้นที่มีหัวล็อกหนาของเราเป็นเวลาสามปีโดยไม่เกิดการโก่งตัวเลย ทั้งนี้ ควรเว้นช่องว่างสำหรับการขยายตัวไว้ระหว่าง 8–12 มิลลิเมตรขณะปูพื้น ช่องว่างนี้ไม่ใช่ข้อบกพร่องจากการก่อสร้าง แต่เป็นพื้นที่จำเป็นที่พื้นต้องใช้ในการ ‘หายใจ’ เหมือนกับภูมิปัญญาของชาวสวนที่เว้นระยะให้ต้นไม้เติบโต