اولین چیزی که چشم‌تان را جلب می‌کند همیشه ردیف‌های پشت‌سرهم نی است. این نی‌ها بی‌صدا در برابر قفسه‌های سیاه ایستاده‌اند و رنگ بژ کمرنگشان در طول نور باز می‌شود، گویی توده‌ای از نی‌زار را به اندازه‌ای کوچک کرده‌اند که بتوانید آن را به خانه‌تان ببرید.

کفپوش نی، روکش نی، تیره‌های نی — عبارات سادهٔ انگلیسی روی این برچسب‌ها به امکانات متفاوتی برای فضاهای مختلف اشاره دارند. بالکنی را می‌توان با گرمایی زیرپا پوشاند؛ دیوار ویژهٔ اتاق نشیمن می‌تواند با ریتمی منظم بایستد؛ حیاط یا تراس می‌تواند مقاومت آن در برابر باد و باران را وام بگیرد. این ماده از چوب توسعه‌یافته پایدارتر است، نفس‌گیرتر از سنگ، سریع‌رویش است و پس از برداشت دوباره رشد می‌کند — ادعایی طبیعی برای دوستدار محیط‌زیست بودن.

هنگام انتخاب، دست خود را روی آن بکشید. نی خوب در لمس متراکم و صاف احساس می‌شود، بافت آن گره به گره بالا می‌رود و رنگش یکنواخت و بدون نقص است. رنگ‌های روشن با داخلی‌سازی سبک ژاپنی و وا بی-سابی هماهنگ‌ترند؛ در حالی که پوشش‌های عمیق کربنیزه‌شده با مینیمالیسم مدرن ترکیب بهتری می‌سازند.

مواد طبیعی را به داخل فضای داخلی بیاورید تا زندگی کمی آرام‌تر به نظر برسد. زیر پاهای شما، بافت سال‌های نی است.